داخلي. اقتصادي. كشاورزي. چاي.
*** حلقههاي از هم گسيخته چاي:
كارشناسان چاي ميگويند: توليد، عمل آوري و فروش يا بازرگاني چاي چون حلقههاي يك زنجير به هم پيوسته هستند كه نقص و بروز مشكل در هر يك از اين حلقهها سبب بروز مشكل در حلقه ديگري ميشود.
هماكنون به نظر ميرسد كه اين حلقههاي توليد، صنعت و تجارت در تعامل با هم حركت نميكنند.
برخي معتقدند كه نجات چاي زماني ممكن است كه امور چاي به سازماني كه در واردات و صادرات چاي تخصص داشته باشد، سپرده شود.
يك مسوول كارخانههاي چايسازي ميگويد: ۹۰كارخانه چايسازي در سال ،۷۲ هماكنون نزديك به ۲۰۰واحد رسيده كه بااين افزايش، ظرفيت اسمي كارخانهها، تحويل روزانه چهار هزارتن چاي است درحالي كه در بهترين شرايط هرگز ظرفيت كارخانهها از دوهزارتن در روز بالاتر نرفته است.
"سعيد رحمت سميعي" گفت : درسالهاي ۸۵ ، ۸۴و ۸۶به ترتيب ۱۵۶، ۱۵۴و ۱۳۶كارخانه بهاميد خريد تضميني برگ سبز وخشك چاي وارد عرصه شدند.
وي يادآور شد: امسال ۱۲۰كارخانه چايسازي توانستهاند با سازمان تعاون روستايي قرارداد منعقد كنند و حدود ۸۰كارخانه به سبب بدهكاري يكي پس از ديگري ورشكسته شده و از عرصه توليد كنار ميروند.
وي تصريح كرد: تا زماني كه سازوكار فعلي وجود داشته باشد مشكل بخش صنعت چاي ادامه خواهد يافت.
رحمت سميعي اظهارداشت: توليد هر كيلوگرم چاي خشك براي كارخانجات ۹هزار ريال هزينه در بر دارد در حالي كه سازمان تعاون روستايي ۵۰درصد چاي را بابت طلب بر ميدارد و ۵۰درصد بقيه نيز با نرخ هفت هزار ريال فروخته مي شود.
وي با انتقاد از سياستهاي گذشته در خصوص چاي اظهار داشت: در سال ۸۴ سازمان تعاون روستايي، چاي خشك را با قيمت نازل ۲۸۰تومان به فروش رساند و اين در زماني صورت گرفت كه نزديك به ۱۹هزارتن چاي باقيمانده كارخانجات مربوط به همين سال به همراه چاي توليدي سال ۸۵توسط كارخانهها به بازار عرضه شد تا هزينهها را پرداخت نمايند كه خريداري براي آن وجود نداشت.
وي خاطرنشان ميسازد: قيمت تمام شده چاي در آن سال حداقل كيلوگرمي ۸۰۰ تومان و چاي بهاره ۹۰۰تومان بود ولي كارخانجات مجبور شدند به نصف قيمت تمام شده چاي خود را به فروش برسانند.
وي خاطرنشان كرد: كارخانهها در آن سال مجبور شدند ۶۵درصد چاي خشك توليد شده خود را بابت بدهكاري برگ سبز به سازمان تعاون روستايي فروخته و بقيه آن را در بازار آزاد به فروش برسانند و اين موضوع باعث شد كه در سال ياد شده كارخانهها ۴۲ميليارد ريال به اين سازمان بدهكار شوند.
رييس سازمان تعاون روستايي استان گيلان گفت: امسال براي نخستين بار در كميسيون اقتصادي دولت شرايط و وضعيتي پيش بيني شده است كه كارخانجات چايسازي ميتوانند ۵۰درصد بدهكاري امسال خود را بافروش چاي خشك به سازمان تعاون روستايي تسويه كنند.
"ضياء فيض پور" افزود: در سالهاي قبل كارخانههاي چايسازي مخير بودند بدهي خود را يا نقدي پرداخت كنند و يا چاي خشك تحويل دهند.
وي نرخ جديد خريد چاي خشك از كارخانهداران را هفت هزار ريال علام كرد.
*** باغات چاي در خطر از بين رفتن:
برخي در شهر لاهيجان كه چاي ايران با نام اين شهر عجين شده است خطر كاهش و ازبين رفتن باغات چاي را با روند فعلي پيشبيني ميكنند.
آنان ميگويند: باغات چاي مناطق دشت كه يك چهارم چايكاري را تشكيل ميدهنددرمعرض تهديد به تبديل به صنوبركاري، كيوي كاري و غيره قرار دارند.
شعبانزاده يك چايكار در محله كوه بيجار لاهيجان با اشاره به خطر تغيير كاربري باغات چاي، اظهار داشت : بسياري از باغات چاي به صنوبركاري ، كاشت كيوي و مركبات تبديل ميشوند و به اين نوع كشت حتي وام نيز پرداخت ميكنند.
وي افزود: يك هكتار باغ كمتر از ۵۰۰هزارتومان درآمد دارد در حالي كه در شرايط فعلي درآمد همين مقدارباغ كيوي بيش از ۱۵ميليون تومان است و هزينه آن هم يك دهم هزينه يك هكتار باغ چاي است.
رييس اتحاديه شركتهاي تعاوني چايكاران كشور نيز گفت: امسال به سبب كم باراني و نرسيدن بموقع كود به باغات و پياده نشدن كارهاي فني در زمستان بر روي باغ چاي به سبب فقر چايكاران و عدم پرداخت سرمايه درگردش، كشاورزي چاي ضعيف شدهاست.
هوسمي افزود: عملكرد باغات چاي در چين اول امسال نشان از افت ۳۵تا ۴۰ درصدي محصول چاي دارد.
وي تاكيد كرد: حيات چاي به ميزان بارندگي و نزولات آسماني بستگي دارد و گرنه سال سختي درپيش روي چايكاران قرار دارد.
"عباس جعفري "يك چايكار اهل رودسر نيز گفت: هزينههاي هرس، كود و نهاده هاي كشاورزي بالاست و در بخش كيفيسازي چاي، حمايت كافي از چايكاران وجود ندارد ضمن اينكه مساعده چايكاران براي احيا وبازسازي باغات چاي بموقع پرداخت نميشود.
وي افزود: براي بازسازي هر جريب باغ چاي سه هزار تومان پرداخت ميشود در حالي كه براي احياي هر جريب اين باغات چاي به بيش از ۳۰هزارتومان نياز است.
وي اعتقاد دارد: هم اكنون بخشي از باغات چاي بويژه در سه سال گذشته تبديل به جنگل شدهاند كه براي بازسازي اين باغات نياز به هزينه هنگفتي است كه از توان كشاورز برنميآيد.
وي خاطرنشان كرد: اينكه كمتر از ۲۰درصد چاي كشاورزان در سال درجه يك محسوب ميشوند.
وي گفت: از ديگر مسايل چايكاران مشكل تحويل چاي درجه يك و تفاوت قيمت چاي درجه يك با درجه دو است كه فقط در برداشت چين اول درجه يك تحويل مي شود كه در برخي موارد اين تشخيص نيز سليقهاي است و نظارت در اين بخش خيلي ضعيف است.
به گفته وي، گرچه در تحويل برگ سبز چاي هنوز كشاورزان در بسياري موارد اصول مورد نظر را رعايت نميكنند و در چيدن چاي دقت كافي ندارند ولي در خريد برگ سبز چاي به كشاورزان اجحاف ميشود.
نجفي يك چايكار ديگر نيز تحويل برگ سبز درجه يك چاي را يكي از مشكلات چايكاران ميداند و ميگويد: پارسال از يك هكتار و ۶۰۰درز باغ چاي خود ۹ تن برگ سبز برداشت كردهاست كه توانسته است فقط ۲۳۰كيلوگرم چاي درجه يك تحويل دهد.
وي گفت : در كارخانه هنگام تحويل به بهانه كسر رطوبت و غيره هر يكصد كيلوگرم برگ سبز چاي ۶۰كيلوگرم براي چايكار منظور ميشود.
وي افزود: تفاوت قيمت كود آزاد و كود دولتي بسيار زياد است كه باغ چاي من به ۳۰كيسه كود نياز دارد ولي سه كيسه كود با قيمت دولتي به من تحويل داده شده است كه بقيه كود ۳۰هزار ريالي را بايد ۸۰هزار ريال در بازار آزاد تهيه كنم.
از جمله مشكلات چايكاري در شمال گران بودن وسايل وآلات چاي است كه مدير عامل اتحاديه شرك تعاونيهاي چايكاران دراينباره گفت : موتور هرس و يا موتور چاي چين در سال ۷۳حدود ۳۰هزارتومان بود واين موتور در سال زراعي گذشته به ۴۰۰هزارتومان رسيد و وانت سه ميليون توماني هم اكنون به بيش از ۱۲ميليون تومان رسيده است.
"احمد ميربلوكي" افزايش نرخ حمل و نقل بعد از سهميه بندي بنزين، بالا بودن دستمزد كارگر و سنتي بودن باغات چاي را از مشكلات چايكاران ذكر كرد كه برهزينههاي برگ سبز چاي افزوده ميشود. ك/۴
ادامه دارد...
