داخلي. فرهنگي. صنايعدستي.
معاون صنايعدستي و هنرهاي سنتي سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كهگيلويه و بويراحمد گفت: "خور" يا "جوال" كه در گويش محلي مردم اين استان "حور" گفته ميشود، از صنايع دستي و ملزومات ضروري خانوارهاي روستايي اين استان است.
سيد وليالله اميري، يكشنبه در گفت و گو با ايرنا افزود: اين دست بافته براي حمل غلات بكار ميرود و روستاييان اين استان اغلب به جاي گوني از آن استفاده ميكنند.
وي بيان كرد: بافت خور شبيه گليم است و در آغاز كار به صورت يكپارچه بافته ميشود و اندازه تقريبي آن ۱/۵در ۲/۵متر است.
اميري اظهار داشت:خور پس از بافت به صورت دو لايه درميآيد و شكل يك كيسه را به خود ميگيرد و اغلب اين كيسه از وسط دوخته ميشود به گونهاي كه دو كيسه مجزا از هم را تشكيل ميدهد.
وي عنوان كرد: به هنگام بافت خور، دقت بافنده آن به حدي است كه پشت و روي اين دست بافته را موقع بافت مشخص ميكند و بر روي طرفي كه قرار است رويه خور را تشكيل دهد، نقوش زيباتر و بر روي پشت آن نيز نقوش راه راه ساده زده ميشود.
اميري ابراز داشت: پس از بافت و بستن دو لبه خور، دو دسته بافته شده از موي بز بر روي دو طرف اين دست بافته نصب ميشود تا هنگام پر بودن آن از غلات قابل حمل و نقل باشد.
وي افزود: خور حدود ۸۰كيلوگرم گندم و انواع غلات را در خود جاي ميدهد و با توجه به طراحي بافت آن ميتواند به راحتي بر روي حيوانات باربر قرار گيرد و حمل شود.ك/۳
