علمي آموزشي
يك گروه ديده بان دولتي آمريكا اعلام كرد با وجود نياز فزاينده به هواپيماهاي بدون سرنشين، موانع فني و نظارتي باعث ميشود پيش از سال ۲۰۲۰ اين هواپيماها نتوانند در كنار هواپيماهاي خلبان دار در آسمان اين كشور پرواز كنند.
به گزارش خبرگزاري فرانسه از واشنگتن، اداره پاسخگويي دولت در گزارش جديدي اعلام كرد تجربه ارتش آمريكا در عراق و افغانستان ، زمينه ساز پرورش اپراتورهاي ماهر و به وجود آمدن يك پايگاه صنعتي شده است كه از گسترش استفاده از هواپيماهاي بدون سرنشين در داخل آمريكا پشتيباني ميكند.
مسئولان محلي خواهان استفاده از هواپيماهاي بدون خلبان براي شناسايي حريق يا كنترل صحنههاي جرم هستند و اين در حالي است كه شركتهاي خصوصي نيز علاقه بيشتري به اين وسيله از خود نشان ميدهند.
اما هنوز استفاده بيخطر از هواپيماهاي بدون سرنشين در كنار هواپيماهاي سرنشين دار با چالشهاي فني و قانوني زيادي روبروست.
اين گزارش ميافزايد هنوز هيچ فناوري خاصي به عنوان يك جايگزين مناسب براي خلبان يك هواپيما براي ديدن و جلوگيري از خطر برخورد با ديگر هواپيماها شناخته نشده است.
ارتباط ميان ارتباطات و كنترل اين هواپيماها در برابر دستكاريهاي عمدي و غير عمدي كه ميتوانند باعث سقوط شوند اسيب پذيرند و از ايستگاههاي كنترل زميني آنها نيز بايد سخت مراقبت كرد تا به دست دشمن نيفتند.
براساس اين گزارش، اطمينان به تمامي قطعات سامانههاي هواپيماهاي بدون سرنشين نيز مشكل ديگري است.
بررسيهاي وزارت دفاع آمريكا به مدت چهار سال و نيم نشان ميدهد نقص قطعات اين سامانهها علت ۶۵درصد حوادث است و عامل انساني كه چالش رايج در فناوريهاي جديد است علت ۱۷درصد حوادث محسوب ميشود.
اكنون استفاده از هواپيماهاي بدون سرنشين در آمريكا فقط به منظور انجام عمليات گشت مرزي و جمع آوري اطلاعات انجام ميشود هر مورد بايد بطور جداگانه به تاييد سازمان هوافضاي فدرال برسد.
اين گزارش نشان ميدهد سازمانهاي فدرال مختلف سرگرم اقداماتي براي رفع موانع استفاده گسترده تر از هواپيماي بدون سرنشين براي ماموريتهاي داخلي هستند.
سازمان هوافضاي فدرال بر تحقيقات در زمينه فناوريهايي كه با مسائل شناسايي ، ادراك و اجتناب سروكار دارند نظارت ميكند و ميكوشد طيف فركانس راديويي خاصي را براي عمليات هواپيماهاي بدون سرنشين ايجاد نمايد.
يك هيئت مشورتي فدرال نيز سرگرم ايجاد استانداردهاي فنيبراي هواپيماهاي بدون سرنشين است.
با اين حال اين گزارش ميافزايد رفع كامل موانع قانوني براي آنكه تمام هواپيماهاي بدون سرنشين بتوانند مرتب در فضاي آمريكا پرواز داشته باشند تا سال ۲۰۲۰محقق نخواهد شد.
هواپيماي بدون سرنشين چالشهاي منحصربفردي ايجاد ميكند زيرا برخلاف هواپيماي خلبان دار اغلب در يك محل به پرواز و گشت زني ميپردازند و مانور سرعت و صعود آنها متفاوت با هواپيماي سرنشين دار است.
اين تفاوتها ميتواند بر جريان ترافيك هوايي ، حجم كار كاركنان بخش كنترل پرواز و برنامههاي فرود و عزيمت پروازها تاثير بگذارد و يا بر حجم ترافيك هوايي بيفزايد.
اين هواپيماها در مقايسه با هواپيماهاي سرنشين دار در انجام وظايف مشابه سروصدا و آلودگي كمتري ايجاد ميكنند.
