علمي آموزشي
يك محقق دانشگاه تربيت مدرس اثر بخشي عناصر روي، آهن و منگنز را بر عملكرد و توازن تغذيهاي گندم بررسي كرد.
به گزارش روابط عمومي دانشگاه تربيت مدرس،نيكو حمزه پور دانش آموخته مقطع كارشناسي ارشد رشته مهندسي كشاورزي گرايش خاكشناسي در يك مطالعه تحقيقاتي ميزان تاثير عناصر روي، آهن و منگنز بر افزايش عملكرد گندم را مورد بررسي قرار داد.
حمزه پور با اشاره به توازن تغذيهاي بين عناصر غذايي اظهار داشت: توازن عناصر غذايي در بافتهاي گياهي از بحثهاي مهم در علم تغذيه گياهي است.
وي گفت: يكي از عوامل مهم بر هم زننده توازن تغذيه اي، بر همكنش بين عناصر غذايي است.
اين پژوهشگر افزود: به منظور بررسي بر همكنش عناصر روي، آهن، و منگنز و تاثير آن بر عملكرد و توازن تغذيهاي گندم، يك تحقيق گلخانهاي را به صورت فاكتور در قالب طرح كاملا تصادفي با سه فاكتور و چهار تكرار بر روي يك نمونه خاك با غلظت پايين عناصر غذايي در مركز تحقيقات كشاورزي استان آذربايجان غربي در سال زراعي ۱۳۸۵-۸۶اجرا كرديم.
وي افزود: فاكتور اول سولفات روي با سه سطح صفر، ۵۰و ۱۰۰كيلو گرم در هكتار؟ فاكتور دوم و سوم، سكوسترين آهن و سولفات منگنز هر كدام با سه سطح صفر، ۲۰و ۴۰كيلوگرم در هكتار بودند.
اين محقق اظهار داشت، در طول دوره رشد تمام اعمال مديريتي بصورت يكسان انجام و بعد از ۱۰۵روز برداشت انجام گرفت. پس از تجزبه و تحليل اطلاعات، نتايج حاصله نشان داد كه اثر اصلي روي، آهن و منگنز، اثر دوگانه و همچنين اثر سه گانه اين عناصر تاثير معني داري بر افزايش وزن هزار دانه، عملكرد دانه و عملكرد كل داشت.
حمزه پور در خصوص نتايج حاصل از تحقيقات خود گفت: با توجه به مطالعات مربوط به غلظت عناصر در خاك، ريشه و ساقه چنين به نظر ميرسد كه اثرات مصرف روي بر غلطت منگنز در خاك منفي، در ريشه، ساقه و خوشه مثبت بود.
به گفته وي اثر مصرف روي بر غلظت آهن در خاك بيمعني، در ساقه مثبت، در ريشه و خوشه منفي بود. اثر مصرف منگنز بر غلظت روي، در خاك منفي، در ريشه نامنظم، در ساقه مثبت و در خوشه بيمعني بود. همچنين اثر مصرف منگنز بر غلطت آهن، در خاك به دليل اينكه آهن در خاك اثرات باقي مانده نداشت، بي معني، در ريشه منفي و در ساقه و دانه مثبت بود.
بر اساس اظهارات حمزه پور، اثر مصرف آهن بر غلطت روي، در خاك مثبت، در ريشه نامنظم، در ساقه و دانه منفي بود و در نهايت اثر مصرف آهن بر غلطت منگنز در خاك بيمعني، در ريشه مثبت و در ساقه و خوشه منفي بود.
وي در پايان تصريح كرد: وجود همبستگي ناچيز بين غلظت عناصر در خوشه و عملكرد نشان داد كه عوامل محدودكننده ديگري وجود داشتند كه عملكرد گندم را تحت تاثير قرار دادند و تاثير مصرف آهن، روي منگنز در افزايش عملكرد از طريق بالانس نسبت عناصر در دانه بوده است.
