فرهنگ و هنر
سينماي ايتاليا به دليل رعايت فرم و محتوا و وجود فيلمسازان مطرحي نظير روبرتو روسليني در ميان كشورهاي صاحب سينما داراي اعتبار خاصي است .

به عقيده بسياري از منتقدان مطرح سينماي جهان، در سينماي ايتاليا هيچ كارگردان ديگري را نمي‌توان يافت كه در آثارش فرم و محتوا رابطه نزديكي با يكديگر داشته باشند و به همين دليل در سينما از سبك نئورئاليسم روسليني تعبير مي‌شود.

روبرتو روسليني در كنار فيلمسازان بزرگي همچون ويسكونتي، فليني و دسيكا از مهمترين كارگردانان سينماي ايتاليا و آغازگر موج نو در اين سينما به شمار مي‌روند.

روسليني در ‪ ۱۸‬ارديبهشت ماه سال ‪ ۱۹۰۶‬ميلادي در رم متولد شد . از همان ابتدا به كارهاي فني علاقه فراوان داشت.

روبروتو از كودكي در سالن تاريكي كه پدرش طراحي كرده بود مي‌نشست و ساعت ها را با ديدن فيلم‌هاي كوتاه آماتوري سپري مي‌كرد.

او كه سالهاي طلايي زندگي‌اش را تحت حكومت فاشيستي موسوليني گذراند، در ‪۳۴‬ سالگي به عنوان تدوينگر، دوبلور و فيلمنامه نويس وارد عرصه سينما شد.

روسليني كار در سينما را با تدوين آغاز كرد و در سال ‪ ۱۹۳۹‬موفق شد با همكاري ماريوباوا (فيلمبردار) چند فيلم كوتاه بسازد و دوسال بعد نيز توانست نخستين فيلم بلندش را هم كارگرداني كند.

روسليني كه از همان اوايل خودش را به عنوان يك فيلمنامه نويس و فيلمساز موفق نشان داده بود در ‪ ۱۹۴۵-۱۹۴۶‬با همكاري فدريكو فليني فيلمنامه رم ، شهر بي‌دفاع و پائيزا و در همين سالها هم اين دو فيلم مشهور را جلوي دوربين برد.

او در طي سالهاي ‪ ۴۹ -۱۹۴۵‬علاوه بر كارگرداني سينما، حضور در تئاتر را نيز تجربه كرد و به كارگرداني چند نمايش پرداخت. علاقه‌اش به تئاتر باعث شد از ‪ ۱۹۵۴‬به بعد هر از چند گاهي تئاتر را هم تجربه كند.

بسياري از كارشناسان و منتقدان دهه پنجاه و شصت سينماي اروپا، روسليني را از بزرگترين كارگردانان تاريخ سينماي ايتاليا مطرح مي‌كنند و او را عامل موفقيت و تولد دوباره سينماي ايتاليا در دوره پس از جنگ معرفي مي كنند.

روبرتو با ساخت فيلم‌هايي چون رم شهر بي‌دفاع (‪ ،(۱۹۴۵‬پائيزا و آلمان سال صفر(‪ (۱۹۴۷‬به ايجاد مكتب نئورئاليسم كمك شاياني كرد و اين مكتب ضمن برانگيختن تحسين جهانيان با نگاه نقادانه‌اش به دولت‌هاي معاصر ايتاليا، باعث به وجود آمدن درگيري‌هاي زيادي هم شد.

روسليني از سال ‪ ۱۹۵۶‬كار در تلويزيون را آغاز كرد و در سال‌هاي بعد نيز آن را ادامه داد.

او در آخرين سالهاي زندگي‌اش تعدادي فيلمنامه نيز براي پسرش كه آهنگساز بيشتر فيلمهايش بود.

روسليني پس از ‪ ۴۳‬سال فعاليت در عرصه سينما در چهارم ژوئن سال ‪ ۱۹۷۷‬در ‪۷۷‬ سالگي درگذشت.

فيلمشناسي روسليني:
ناو سفيد (‪ ، (۱۹۴۱‬بازگشت يك خلبان (‪ ، (۱۹۴۲‬مرد صليب (‪ (۱۹۴۳‬آرزو ()‪۱۹۴۳‬ ، فرانچسكو ، بنده خدا (‪ ، (۱۹۵۰‬هفت گناه كبيره (‪ (۱۹۵۱‬اروپا ‪۱۹۵۲( ) ۵۱‬ ، آزادي كجاست ؟
(‪ ،(۱۹۵۳‬سفري در ايتاليا (‪ (۱۹۵۳‬مازن‌ها (‪ ،(۱۹۵۳‬ژاندارك در آتش (‪،(۱۹۵۴‬ ترس (‪ ،(۱۹۵۴‬هندوستان (‪ (۱۹۵۸‬ژنرال دلارووره (‪ ،(۱۹۵۹‬در رم شب بود (،)‪۱۹۶۰‬ زنده باد ايتاليا (‪ ، (۱۹۶۰‬وانينا وانيني (‪ ، (۱۹۶۱‬روگوپاگ(‪ ،(۱۹۶۲‬روح سياه (‪ ، (۱۹۶۲‬به قدرت رسيدن لويي چهاردهم

(‪ ، (۱۹۶۶‬جزيره (‪ ،(۱۹۶۷‬اعمال مقدسين (‪ ،(۱۹۶۸‬سقراط (‪ ،(۱۹۷۰‬سال يك (‪۱۹۷۳‬ )، مسيح موعود (‪.(۱۹۷۵‬