داخلي. فرهنگي. مناستبها.
قسم به كعبه، كه نور زاييد، قسم به نور فوق النور كه زايشگر تو بود،قسم به نخل كه ايستاده نماز كرد، آنگاه كه نماز از ابتدا بوي تو را ميداد.
سوگند به نخستين ايمان آورنده امين، به مردترين نمازگزار مرد، سوگند به اولين دستهاي پاك كه بيعت كرد و بر سر پيمان خويش تا آخرين لحظه ايستاد.
قسم به مهر بيدريغ ، به پدر كه چاه را وقف وضوي نماز نخلها كرد، قسم به زيتون، به خاك كه پيشاني تو را بوييد.
قسم به عدل، به عادل، قسم به قاسم قسمتكننده عدالت، قسم به شما كه عادلترين رزمنده راه اسلام نام گرفتيد، سوگند به ايثار، آنچنان كه بر جاي پيامبر خفتيد تا شمشيرهاي آميخته جهالت جسارتي بر محمد (ص) وارد نكنند.
مولا يا مولا، من از حكايت عشق تو بس كنم! هيهات مگر اجل كه ببندد زبان گفتارم، اينك آفتاب چگونه برآيد در روزي اين چنين كه خورشيد مهرفروز امير دلها بر دنيا ديده گشوده است.
اكنون كه ميآمدي شمعهاي هدايت براي هميشه برافروخته ميشود و خيل گمشدگان تاريخ به افقي روشن رهمنون ميشوند.
ديده بگشااي علي مرتضي (ع)، ديده بگشااي پس از سوءالقضا، حسن القضا، ديده بگشا آگاهي بخش آمدي، ديده بگشا چون به ديدار آمدي.
مژدگاني بدهاي بغض گرفتار شده، ساقي صاحب زمزم از كعبه پديدار شده، مژدگاني بده،اي پيرهن كعبه چون كه قافله سالار چون ماه شبهاي تنهايي هويدا شده است.
امروز جاري ميشود حضور سبز تو در خاطر جهان، همچون ستاره در ابعاد آسمان، تو برگ برگ سبز جهاني و جرعه جرعه در رگهاي تاريخ از ۱۳رجب جاري ميشود.
اينك انتظار كعبه پايان يافته است و علي (ع)چشم بر جهان ميگشايد و دهان جهان پر از گلواژههاي علوي ميشود، او آمده است تا جهان را بسازد چونان كه محمد (ص) امين بر او اعتقاد داشت.
و اكنون چقدر عشق شكوفا شده در بارو زمان و چقدر عطر نجيبانه عشق پراكنده ميشود و حالا كه آمدياي مولاي متقيان (ع) و آسمان با همه وسعت اش پيدا نيست و اينكه كه پا بر زمين ميگذاريد.
آمدي و سايه لطف خدا بر سر همه مردمان گسترده ميشود و همين كه بال در جهان گشوديد آسمان به لرزه افتاده كه چرا با زميني كه علي(ع) در آن تولد يافته فاصله دارد.
اينك هزارهها يكي يكي ميگذرند و نام علي (ع) هر روز جهان را تشنه خويش ميكند و اما هنوز امت علي(ع) همانند غربت غدير غريبند و غريبههاي جهان هنوز حتي از نام علي(ع) نيز در هراسند.
و امروز، به بركت نام و نشانه شما روز پدر است، روز بيدريع مهر، روز دستهاي پينه بسته، آنجا كه پيامبر بر آنها بوسه زد ، روز پدر است، پدري كه حسين (ع) در مكتب او پرورش يافت ، پدري كه زينب (ع) بازگوكننده خطبههاي نگفته او شده است.ك/۴
