داخلي. فرهنگي. مناسبتها. نوروز . ۸۷
سلام بر ربيع، همان بهاري كه دلها را به هم گره ميزند و دستها را به هم پيوند ميدهد و مهر را گسترش ميدهد و سلام برخورشيد ماه ربيع، خورشيدي كه به مكتب نرفت، اما مساله آموز صد مدرس شد و سلام بر ستارههاي ماه ربيع، كه انتشار نور الهي را در تاريخ گستراندند.
اينك بهار خجسته فام ربيع الاول، شميم آزادگي و طنين فرو ريختن همه كاخهاي استبداد ستم را پراكنده ميكند و بوي خوش بهار از آسمان بر گونههاي خشك زمين ميبارد.
" آمد بهار خرم و آمد رسول يار " و همه بيقرار از رسيدن هفدهم ربيعالاول فصل شكفتن تكريم اخلاق انسانها، فصل بزرگ رهايي و آزادگي ميشوند.
هفدهم ربيع الاول سرآغاز بهار جاوداندگي انسانيت ، فتحالمبين همه قلوب است و افشاندن گل نبوت است بر شاخه سار هستي و جهان آغار ميشود با تولد خورشيد عالم تاب و اين چنين جهان هستي به روشني ميرسد.
اينكاي رسول رستگاري و صلح و رسول بيداري و اصلاح،اي شب گيسوي تو روز نجات، آتش سوداي تو آب حيات، چه نيكو منش ، ماه مجلس شدهاي.
و اگر نبود رسالت تو و نور قرآن ، جهان در هزاره توي تاريكي خويش گم ميشد و از انسانيت جز مشتي استخوان و گوشت باقي نميماند.
اينك زمين و آسمان مكه نور باران ميشود و عطر گلمحمدي در جهان ميپيچيد و اميد در جان موجودات بجوش ميآيد و هوا آكنده از عطر بهاران ميشود، شهر مكه شهري ابدي ميشود و صداي حمد و تهليل شباويزان خوش آهنگ به سوي كهكشان روانه ميشود.
سپيده دم جمعه ۱۷ربيعالاول سال عامالفيل، ۵۷۱سال پس از ميلاد مسيح (مطابق با ۲۸نيسان نوري) در گوشهاي از حجاز و در نزديكي " كعبه" در منطقهاي به نام شعب ابيطالب، نوري به سوي آسمان بلند ميشود و محمد(ص)در حاليكه ذكر "اللهاكبر الحمدالله كثيرا و سبحانالله بكره و اصيلا " برلب دارد، گام بر جهان خاكي مينهد.
فرزندي خوش روتر از ماه و تابنده تر از خورشيد چشم بر جهان ميگشايد، محمد (ص) درحالي متولد ميشود كه پنج ماه از وفات پدرش عبدالله ميگذشت و او هيچگاه موفق به ديدار پدر نشد و در دامان پر مهر مادر و زيرنظر عبدالمطلب پرورش يافت.
همزمان با زادروز اين پيامبر آسماني و پيامبر صلح گستر، اتفاقها و معجزههاي عجيبي رخ ميدهد،چنانچه به بركت ميلاد پيامبر(ص) در آن سال باران بسيار باريد و نعمت فراوان نصيب مردم حجاز شد، به نحوي كه مردم آن سال را بهنام "سنه الفتح " ناميدند و در سراسر جهان، هيچ تختي از پادشاهان در جاي خود نماند، مگر اين كه صبح آن شب واژگون شد.
چند روز پس از تولد محمد (ص)، "حليمه سعديه" يكي از بانوان پاك سرشت مكه وي را براي شيردهي به سوي خانواده خود برد و چهار سال از محمد (ص) نگهداري و مراقبت كرد و دراين مدت حوادث عجيب و فوقالعادهاي مشاهده كرد.
پيامبر اكرم(ص) در قرآن چهار مرتبه با نام محمد و يك مرتبه با نام احمد خوانده شدهو محمد، از اين روست كه در زمين محمود(ستوده شده) شد و احمد از آن روست كه در آسمان ستودهتر از زمين است و بشير بدان رو ميباشد ، كه پيروان خدا را به رحمت الهي مژده ميدهد.
همچنين امام جعفرصادق (ع) روز جمعه، هنگام طلوع فجر و به روايتي در روز دوشنبه، ۱۷ربيع الاول سال ۸۳قمري ديده به جهان گشود و عالم انساني را با انوار طيبه خويش تابناك فرمودند و مدت امامت امام جعفر صادق ( ۳۳سال و ۱۰ ماه) بود و در ايام زندگي با بركتش با خلافت غاصبانه چند تن از خلفاي اموي و دو تن از خلفاي عباسي معاصر بود.
پس " ما ارسلناك الا رحمته للعامين" و نفرستاديم تو را مگر رحمتي براي عالميان، پس با نام سوره محمد (ص) جهان به خويش ميبالد، كه با تمسك با نام مصطفي (ع)گمراه نخواهد شد.ك/۴
