علمي آموزشي
با افزايش بيسابقه بهاي مواد غذايي در جهان، داوري در خصوص اينكه آيا محصولات تراريخته عامل مهم و اساسي در امنيت غذايي محسوب ميشوند يا نه هنوز در آسيا ادامه دارد.
به گزارش خبرگزاري فرانسه، دولت فيليپين علنا از پرورش تجاري ذرت تراريخته يا اصلاح ژنتيكي شده استقبال كرده است اما ظاهرا كشورهاي همسايه علاقه كمتري به پرورش اين گونه محصولات نشان ميدهند.
دانيل اوكامپو يك مهندس ژنتيك كه با گروه زيست محيطي صلح سبز همكاري مي كند گفت، در خصوص استفاده از بذرهاي اصلاح ژنتيكي شده براي توليد محصولات پرمحصول و محصولاتي كه ميتوانند در برابر تغييرات آب و هوايي مقاومت كنند ، بحث زيادي وجود داشته است.
اما به گفته او هنوز سالها باقي است تا بتوان از طريق اين فناوري نوين نيازهاي غذايي را تامين كرد. با اين حال حتي اين موضوع نتوانسته است فيليپينيها را از پرداخت يارانه براي توليد ذرت تراريخته بازدارد.
اوكامپو گفت، اين موضوع كه پتانسيل باردهي ذرت تراريخته و برخي انواع معمولي ذرت يكسان است حقيقت ندارد.
ژاپن ضمن آنكه به دليل نگراني مصرفكنندگان از خطرناك بودن مصرف محصولات تراريخته ، اين محصولات را پرورش نميدهد اما براي توليد محصولاتي مانند روغن آشپزي، غذاي حيوانات و كالاهاي صنعتي غلات تراريخته وارد مي كند.
شركتهاي ژاپني از آنجا كه بايد روي محصولاتشان برچسب بزنند و ميدانند كه مردم از مصرف محصولات تراريخته نگران هستند، تمايلي به آزمايش بازار غذاهاي آماده مصرف با استفاده از اين محصولات نداشته اند.
در حاليكه ژاپن كشت محصولات تراريخته را ممنوع نكرده است، اما قوانين سختي مانع مشاركت سرمايهگذاري در اين زمينه شده است.
اما در ژاپن كه نيمي از محصولات مصرفي خود را وارد ميكند، افزايش بهاي غذا موجب نگرانيهاي فزاينده مردم شده و از اين رو دولت اين كشور اعلام كرده كه محصولات تراريخته ميتواند راهي براي كاستن از نگرانيهاي مربوط به امنيت غذايي و مشكلات زيست محيطي باشد.
يك مقام وزارت كشاورزي ژاپن گفت، به دليل نگراني شديد عمومي درباره مصرف غذاهايي كه از لحاظ ژنتيكي اصلاح شده اند، كشت گياهان تراريخته براي شركتهاي ژاپني مقرون به صرفه و سودآور نخواهد بود.
با اين وجود وي گفت، با توجه به گسترش كاشت محصولات تراريخته در خارج از كشور و افزايش تقاضاي مواد غذايي، انها سرگرم بررسي راههايي هستند تا بتوانند در آينده به كشاورزي تجاري محصولات تراريخته بپردازند.
در كره جنوبي روز اول ژانويه امسال قانوني به اجرا گذاشته شد كه قوانين سخت گيرانهاي را بر واردات دانههاي تراريخته وضع كرده است.
يك مقام وزارت كشاورزي كه خواست نامش فاش نشود ، گفت، برنامههاي داخلي توليد دانههاي تراريخته براي اهداف آزمايشگاهي به اجرا درمي آيد اما هيچ برنامهاي براي مصارف تجاري وجود ندارد.
اين مقام افزود، تا كنون تمام دانههاي تراريخته وارد شده پس از ترخيص از گمرك فورا فراوري شده اند.
وي افزود، در اينجا هيچ موردي از استفاده از دانههاي تراريخته وارداتي و يا محصول داخلي براي كشت تجاري وجود نداشته است و به رغم افزايش بهاي غذا آنها در نظر ندارند كه قوانين خود را در اين زمينه آسانتر كنند.
در بانكوك، دفاتر منطقهاي سازمان خوار و بار سازمان ملل (فائو) اعلام كردند كه نشانهاي از فشار دولتها ي آسيايي براي توليد دانههاي تراريخته وجود ندارد.
هي چانگچويي نماينده منطقهاي فائو گفت، با استفاده از فناوري مدرن كشاورزي، كشورها بايد بتوانند كه بدون استفاده از دانههاي ترايخته، مواد غذاي كافي خود را توليد كنند.
وي گفت، نيازي به دانههاي تراريخته نيست. تنها سعي كنيد كه كود و آب خوب عرضه كنيد.
در چين، شوراي دولتي يا هيات دولت قوانين مفصلي در سال ۲۰۰۱منتشر كرد كه ايمني، برچسب گذاري، جواز توليد و فروش و سياستهاي ايمني واردات تمام محصولات تراريخته را در برمي گيرد.
زي يانگ از مركز تحقيقات توسعه گفت، هيچ غلات تراريختهاي از جمله بذرها در چين اجازه مصرف خوراكي ندارند.
استفاده از محصولات تراريخته براي مصارف غير مستقيم مانند توليد روغن خواركي مجاز شمرده شده است اما بايد به وضوح روي برچسب آنها اين موضوع درج شود.
وي گفت، در چين موفقيتهايي در زمينه تحقيق بر روي محصولات تراريخته وجود داشته است اما تا كنون هيچ كاربرد تجاري نداشته اند.
اين مقام افزود، گفته ميشود كه موفقيتهايي در تحقيق بر روي برنج و ذرت تراريخته وجود داشته است اما به هيچ كدام از اين محصولات اجازه عرضه در بازار داده نشده است.
به گفته اوكامپو از صلح سبز ، فيليپين اولين كشور در جنوب شرق آسيا و احتمالا در تمام اين قاره است كه يك محصول غذايي تراريخته تجاري دارد.
