علمي آموزشي
گروهي از دانشمندان بينالمللي در تحقيقي اعلام كردند افزايش مناطق كم اكسيژن اقيانوسهاي حاره اي، زيستگاه ماهيها و ديگر انواع حيات دريايي محدود ميكند.
به گزارش فيزورگ، اين پژوهشگران دريافتند ميزان اكسيژن ازعمق ۳۰۰تا ۷۰۰ متري، طي پنج دهه گذشته بطور چشمگير و قابل توجهي كاهش يافته است.
در گزارش اين دانشمندان آمده است تاثيرات زيست بومي اين كاهش اكسيژن مي تواند عواقب زيست شناختي و اقتصادي عظيمي در پي داشته باشد.
اين گروه از اقيانوس شناسان ميگويند هنوز مشخص نيست آيا اين كاهش ميزان اكسيژن ميتواند با تغييرات جوي مرتبط باشد يا خير .نتايج اين مطالعه در نشريه ساينس منتشر شده است.
لوتار استراما از موسسه علوم دريايي لايب نيتس در كيل آلمان ميگويد اينكه آيا اين تغييرات مشاهده شده در ميزان اكسيژن
مي تواند فقط ناشي از گرم شدن جهاني باشد يا خير هنوز مشخص نيست. اين كاهش اكسيژن ميتواند ناشي از فرايندهاي طبيعي در مقياسهاي زماني كوتاه تر باشد.
بيشترين ميزان كاهش اكسيژن در اقيانوس اطلس شمالي و تغييرات قابل توجه بسيار كمتر نيز در شرق اقيانوس هند مشاهده شده است.
جنت اسپرينتال از موسسه اقيانوس شناسي اسكريپس دانشگاه كاليفرنيا در سن ديه گو معتقد است كه توده آبهاي كم اكسيژن ميتوانند با جريان آب از ميانه اعماق اقيانوسهاي حارهاي به مناطق ساحلي برسند.
به گفته وي نه تنها عرض منطقه كم اكسيژن گسترش مييابد بلكه رفته رفته به سطح اقيانوس نزديك ميشود.
اين تحقيق بعنوان بخشي از برنامه بلند مدت در زمينه تغييرپذيري و قابل پيش بيني بودن وضعيت هوا ست كه توسط برنامه تحقيق هواي جهان هدايت ميشود . در اين برنامه، از طريق كنش و واكنش ميان اقيانوس و جو ، وضعيت آب و هوا مورد بررسي قرار ميگيرد.
