علمي آموزشي
يك محقق دانشگاه فردوسي مشهد ميگويد، اضافه كردن نانو مواد به آب يا هر حلال مناسب ديگر ضريب انتقال حرارت را بعضي اوقات تا ۱۶۰درصد افزايش مي دهد.
پايگاه اينترنتي فناوري نانو در گزارشي اعلام كرد، دكتر سعيد زينالي هريس، عضو هيئت علمي دانشگاه فردوسي مشهد گفت، آنها در جريان يك تحقيق در يك سيستم انتقال حرارت با دماي ثابت، نانوذرات مس، اكسيد آلومينيوم و اكسيد مس را به آب مقطر اضافه كردند.
دكتر زينالي گفت، در اين تحقيق ديده شد كه راندمان انتقال حرارت تا %۶۰ درصد افزايش يافت.
وي افزود، برتري نانومواد نسبت به ميكرو مواد در پايدار بودن سوسپاسيون تشكيل شده است.
دكتر زينالي گفت، اگر براي ايجاد سوسپانسيون از روش مافوق صوت استفاده شود و يا سيستم مجهز به همزنهايي با دور بالا باشد، سوسپانسيون تشكيل شده ۲ماه بدون ته نشيني در حالت پايدار خواهد ماند.
عضو هيات علمي دانشگاه فردوسي مشهد با تكيه بر پتانسيل بسيار بالاي كاربردي بودن اين پژوهش و تاثيرگذاري اقتصادي آن در صنايعي همچون پتروشيمي، نيروگاه ها، صنايع غذايي، صنعت خودروسازي و ...، خواستار حمايت و همكاري صنايع مرتبط شدند.
اين پژوهشگر با بيان اين مطلب كه ارائه مقالات بينالمللي تنها يك پارامتر براي سنجش سطح علمي در كشور است ، گفت، اگر تدابيري صورت گيرد كه تجهيزات عملي به منظور تست نتيجه كار پژوهشگران در اختيار آنها قرار گيرد ، قطعا اين پژوهشها گامي استوار در جهت ارتقاء صنعت كشور ميباشند.
به گزارش پايگاه اينترنتي فناوري نانو، يكي از مشكلات سيستمهاي انتقال حرارت امروزي، نبود امكان انتقال حرارت با شدت زياد و در زمان كوتاه است.
بر اساس اين گزارش، عمده فعاليت فناوريهاي بزرگ مقياس براي رفع اين مشكل، تغيير در طراحي تجهيزات (مانند نصب پره، وصل ميدان مغناطيسي به سيستم و يا تحت لرزش قرار دادن سيستم) بوده است.
در سال ۱۹۹۵استوان چويي دانشمند آمريكايي، به منظور افزايش انتقال حرارت ، پيشنهاد افزودن نانوذرات را به سيال خنككننده داد. اين اقدام پيش از اين با ميكروذرات انجام شده بود اما به دليل ته نشيني ذرات و ايجاد گرفتگي و سايش در دستگاهها بينتيجه ماند.
پايگاه اينترنتي فناوري نانو افزود كه دكتر سعيد زينالي هريس از جمله نخستين پژوهشگراني است كه در اين زمينه تحقيق كرده است.