داخلي. اجتماعي. جوانان.
با شروع تعطيلات تابستاني در شهر كرمانشاه به تازگي مزاحمتهاي خياباني ناشي از رانندگي و حركات خطرساز باعث نارضايتي شهروندان شده است.
حركات مارپيچ، سرعت زياد، بوقهاي ممتد و كشيدن ناگهاني ترمز دستي از جمله اين حركات است كه امنيت رواني و جان شهروندان را با خطر روبرو ساخته است.
بسياري از مردم در ساعات عصر كه به اتفاق خانواده خود به بوستانها و خيابانها ميآيند تا ساعاتي را از چنگ گرماي طاقت فرسا در كنار فرزندان خود بسر برند با رانندگان خاطي مواجه ميشوند كه قوانين رانندگي را زيرپا ميگذارند و مخل اعصاب و روان آنها ميشوند.
يكي از شهروندان ساكن ۲۲بهمن كرمانشاه در اين خصوص به خبرنگار ايرنا ميگويد: اين روزها موج آلودگي صوتي و حركات ايذايي از سوي بعضي خودروها كه سرنشينان آن عمدتا از جوانان هستند باعث شده تا موجي از نارضايتي در بين اهالي اين محل پيدا شود.
"هاشم پور" ميافزايد: چند بار به رانندگان اين خودروها تذكر داده اما با برخورد دور از ادب آنها و تداوم بيشتر بر اعمال قبلي خود مواجه شده است.
يكي ديگر از شهروندان كه صاحب يك بستني فروشي در خيابان نوبهار است از بين رفتن حريم ادب و احترام به بزرگترها را متذكر ميشود و آن را امري ناشي از تربيت ضعيف برخي افراد خانوادگي ميداند.
وي ميگويد: در خيابان نوبهار در ساعات عصرگاهي اوج مزاحمت خودروهايي است كه با ايجاد مزاحمت براي خانمها و كشيدن ترمزدستي اتومبيل خود باعث اخلال در وضع عمومي اين خيابان و ناامني روحي و رواني براي شهروندان مي- شوند.
وي بر اين باور است كه اين مسايل به علت بيكاري جوانان و در نتيجه ايجاد عقدههاي تخليه نشده از گذشته است و از اين روست كه تنها مكانيزم تخليه اين انرژي انباشته شده در بين جوانان به ايجاد مزاحمتهاي خياباني با خودروهايشان مبدل گشته است.
مرد سالخوردهاي كه خود را "سفيريان" معرفي ميكند با اشاره به اينكه در قديم در هر محلهاي دو مامور پليس و دژبان مستقر بودند و همواره قبل از وقوع هر رخداد و حادثهاي حضور داشتند و اتفاقات ناخوشايند بسيار كمتر بود ميافزايد: متاسفانه امروز شرايط طوري است كه بايد حادثه رخ دهد سپس مامورين سر ميرسند.
وي ادامه ميدهد: ضمن تقدير از زحمات پليس انتظامي اما بعضي شبها بارها با پليس تماس ميگيرم اما با كندي عملكرد يا بيپاسخ ماندن خواستهام روبرو ميشوم.
عدهاي ديگر از شهروندان نيز خواهان انعكاس اين نوع از مزاحمتها به مراجع ذيربط و پيگيري مسوولانه از سوي آنها شدند.
اين مساله را با سرهنگ " كوثري فر" رييس پليس راهور انتظامي استان نيز در ميان گذاشتيم وي گفت: مساله تغيير رفتار مردم در رانندگي در دستور كار پليس راهنمايي و رانندگي است و دليل آن هم روشن است چرا كه هر سال تعداد زيادي از خودروها به حجم موجود افزوده ميشود و لزوم قانونمند كردن رانندگي در اين حجم زياد بيش از هر زماني محسوس است.
وي ادامه داد: ما امسال بر سه محور آموزش و ارتقاي فرهنگ ترافيكي ، اجراي مقررات راهنمايي و رانندگي و مهندسي ترافيك در سطح شهر كرمانشاه متمركز شدهايم و در اين راستا نياز به همراهي متوليان فرهنگ جامعه داريم.
وي مساله آموزش همگاني را در صدر فعاليتهاي اين نيرو اعلام كرد و گفت:
اين آموزشها را از طريق رسانههاي گروهي براي ارتقاي فرهنگ رانندگي و ترافيكي شهروندان انجام ميدهيم و در همين راستا نيز طرح آموزش هميار پليس را در دبستانهاي استان شروع كردهايم و با اين آموزشها بر آنيم تا وارد منازل و اتومبيلهاي همشهريان شويم.
وي در خصوص طرحهاي ويژه پليس در تابستان ميگويد: تابستان امسال بااجراي طرحهاي ويژه ترافيكي برخورد با تخلفات حادثهساز، سرعت غيرمجاز، تجاوز و انحراف به چپ ، حركات مارپيچ و.. را در دستور كار داريم و هر رانندهاي در روز سه بار مرتكب يكي از اين تخلفات گردد و يا يك تخلف را سه بار مرتكب شود اتومبيلش را توقيف خواهيم كرد.
اما آيا صرف برخوردهاي پليسي و انتظامي براي جلوگيري از اين گونه حركات و ايجاد مزاحمتها براي شهروندان كافي است؟ آيا روشهاي ديگري هم ميتواند در كنار اين برخوردها مانند انتخاب جوان نمونه در سطح شهر و مورد تجليل قرار دادن او .. مطرح باشد براي همين منظور و ريشهيابي اين مسايل با يكي از اساتيد روانشناسي نيز گفتگو كرديم.
دكتر "جهانگير كرمي" رييس نظام روانشناسي و مشاوره منطقه هفت كشور بر اين باور است كه در تابستان به دليل اينكه آموزش و تعليم تعطيل ميشود و فرصت فراغت حاصل ميگردد ميتوان اين فرصت را به عنوان محملي براي استفاده بهينه جهت تربيت جوانان بكار بست در غير اين صورت همين فرصت به تهديد تبديل خواهد گشت.
وي به خبرنگار ايرنا ميافزايد: جواناني كه نظارت كمتري از سوي خانواده بر آنها اعمال ميشود دست به اعمال خطرناكي مانند رفتارهاي خطرساز با اتومبيل ميزنند كه در آن لحظه جوان به دنبال خودنمايي و تخليه هيجان و انرژي ميباشد و از همين رو ممكن است احساس عدم امنيت را براي مردم بدنبال داشته باشد.
وي ميگويد: ما نميتوانيم جلوي يك رودخانه خروشان را بگيريم بلكه بايد مسير آن را درست هدايت كنيم و اين يكي از ضعفهاي ماست كه سرمايهگذاري ها براي پيشگيري از آسيبهاي اجتماعي بسيار كمتر از رفتارهاي انتظامي و پليسي است.
وي سرمايهگذاري در زمينههايي مانند ورزش ، برگزاري اردوهاي تفريحي كم هزينه و با كيفيت ، ايجاد پيستهاي اتومبيلراني و موتورسواري را از جمله راهكارهاي سازنده در مسير هدايت انرژي و هيجان جوانان عنوان ميكند و كلا فعاليتهاي گروهي ، فرهنگي و هنري را مثبت ارزيابي ميكند.
وي بيشترين مراجعين به مراكز مشاوره و روانشناسي در كرمانشاه را والديني ميداند كه نميدانند براي اوقات بيكاري و فراغت فرزندان خود چكار كنند و ميگويد: رفتن نزد روانشناس از راهكارهاي سازنده براي حل بعضي مشكلات است اما به دليل هزينه بالا بسياري از خانوادهها از اين امكان محروم ميشوند.
وي درباره گفته مسوولين مبني بر برنامهريزي براي اوقات فراغت به خصوص در تابستان ميگويد: به نظر ميرسد بسياري از برنامه ريزيهاي ما در حد شعار و برنامه است تا اجرا و با شعار نميتوان چيزي را تغيير داد چرا كه جوان علاقهمند است ديده شود، ارزشمند باشد ، به نيازش پاسخ داده شود و جامعه به بهترين وجه شرايط را برايش فراهم نمايد.
وي در خصوص نقش پليس ميگويد: اگر حتي همه شرايط را براي جوانان فراهم نماييم باز هم گروهي پيدا ميشوند كه دست به هنجارشكني بزنند و اينجاست كه نقش پليس بارز است و حتي نحوه برخورد پليس در تكرار و يا عدم تكرار ناهنجاريها موثر است.
وي ادامه ميدهد: اغلب مردم معتقدند كه برخوردهاي سخت گيرانه نتيجه بخش است اما روانشناسان بر اين باورند كه برخوردهاي اخلاقي و آموزشي توام با تنبيههاي خفيف بهتر جواب ميدهد اما نبايد نقش فعاليتهاي جايگزين را ناديده گرفت.
وي گفت: رفتارهاي ناهنجار در همه جا ديده ميشود به عنوان مثال عبور از چراغ قرمز در غياب پليس هم برخي افراد باسواد و هم بيسواد رعايت نميكنند.
وي ميافزايد: در كل آموزشهاي لازم همگاني در سطح شهر كرمانشاه بسيار ضعيف است و در زمينه سخت افزاري هم اين شهر داراي پتانسيلهاي بالقوهاي مانند امكان ساخت پيست در اطراف كوهستانها، تنوع آب و هوايي براي اجراي بعضي برنامههاي خاص جوانان و.. ميباشد و يك جوان نيز به دنبال آن است تا فعاليتي متناسب با سليقهاش را انجام دهد اما به دليل مشكلات بالفعل از اين امكان محروم و در نتيجه ناهنجار ميشود.
دكتر كرمي بر اين باوراست كه نبايد شتابزده قضاوت كرد و اين گونه استنباط كرد كه حال كه زمينههاي لازم براي تخليه انرژي جوانان فراهم نيست پس حق دارند به اينگونه رفتارها بپردازند.
وي با تاكيد بر نقش خانوادهها در تعليم و تربيت و نهادينه كردن رفتارهاي مدني ميگويد: احترام به قانون، خودكنترلي و خودمديريتي و نيز احترام به حقوق ديگران در شرايط سخت از جمله اصول مهمي است كه خانوادهها ميتوانند بخوبي از پس اين كار برآيند.
وي ادامه ميدهد: هرچه سطح فرهنگ عمومي جامعه بالاتر رود گرايش مردم به تخليه هيجان به شيوه كلامي و دوري گزيني از تخليه فيزيكي و جسماني بيشتر ميشود و مشكل جامعه ما و بخصوص شهر كرمانشاه اين است كه جرات مندي كمتر است و در عوض پرخاشگري رنگ و بوي غالب را دارد.
وي تاكيد دارد كه نبايد جرات مندي را با پرخاشگري اشتباه گرفت چرا كه جرات مندي حالتي است كه در آن فرد ضمن احترام به حقوق ديگران در قالبي بسيار معقول و آرام خواسته خود را مطرح ميكند كه متاسفانه در شهر ما بين اين دو خيلي تفاوت قايل نيستند و اكثر اوقات خواستههايمان را با پرخاشگري و تعرض به حقوق ديگران ميخواهيم پيش ببريم كه عمده مشكل ماست.
