فرهنگي. ادبيات. گويش شناسي
دفتر چهارم گنجينه گويش شناسي فارس، نوشته عبدالنبي سلامي، از سوي فرهنگستان زبان و ادب فارسي و زير نظر گروه گويشهاي ايراني منتشر شد.
اين دفتر از مجموع؟ گنجينه گويش شناسي فارس، به سه گروه گويشهاي ايراني شامل گويشهاي خويشاوند با گويش لري ممسني، گويش كوهمرهاي و گويش لارستاني اختصاص يافته است.
به گزارش روز يكشنبه ايرنا در اين اثر ادبي همانند سه دفتر پيشين، ۹ گويش محلي اسيري، اهلي، تنگ كيشي، خنجي، زاخرويه اي، شورابي، قلاتي، كارياني و گراشي/ زينل آبادي بررسي شده است.
در ادامه بررسي گويشهايي با عنوان كوهمره اي، در اين دفتر به گويش شوراب كه پيوندي بين گويشهاي گروه كوهمرهاي و گروه لارستاني است پرداخته شده است.
گروه دوم شامل دو گويش -تنگ كيشي و زاخرويه اي> ساخت دستوري شان مشابه ساخت دستوري زبان فارسي است اما از نظر واژگاني و آوايي به گويشهاي لري (به ويژه لري ممسني، به عنوان زبان مادر ) نزديك ترند.
گروه سوم، گويشهايي را دربرمي گيرد كه به لارستاني موسوماند و با تمام ويژگيهاي مشابه در ساخت دستوري، از نظر ساخت واژگاني و آوايي تفاوتهاي قابل ملاحظهاي دارند كه بدون گردآوري نمايندگان هر گروه از گويشهاي اين منطق؟ وسيع، نميتوان به ويژگيهاي كليه گويشهاي لارستاني دست يافت.
دفتر چهارم گنجينه گويش شناسي فارس با مقدمه دكتر علي اشرف صادقي، عضو پيوست؟ فرهنگستان زبان و ادب فارسي در ۴۳۹صفحه منتشر شده است.
