فرهنگ و هنر
از : حسن معظمي
جشنواره بينالمللي فيلم كن به عنوان مهمترين رويداد سينمايي جهان همه ساله محور توجه سينماگران كشورهاي مختلف جهان بوده و بيش از چهار هزار فيلم در بخشهاي مختلف اين رويداد حضور دارند.
جشنواره فيلم كن كه از رويدادهاي درجه دار معتبر سينمايي جهان است در بندر جنوبي فرانسه همه ساله ميزبان سينماگران، گردشگران و خبرنگاران از سراسر جهان براي پوشش اين رويداد ، و محلي براي ديد وبازديد چهرههاي مطرح سينمايي در كسوتهاي مختلف از كارگرداني و بازيگري گرفته تا ديگر عناصر سينمايي جهان است.
جشنواره فيلم كن فارغ از نوع حضور سينماي كشورهاي صاحب سينما در بخشهاي رقابتي به دليل برپايي بازار بينالمللي فيلم و شركت گسترده شركتها و موسسههاي فيلمسازي و پخش فيلم از سراسر جهان داراي اهميت به سزايي در حوزه اقتصاد فيلم و سينما است.
همه ساله با نزديك شدن ايام برپايي اين رويداد تب و تاب حضور در سينماگران كشورهاي مختلف بالا ميگيرد و اهميت اين جشنواره و جايگاه آن وسوسه انگيز ميشود.
سينماي ايران به دليل اهميت و جايگاه خود در مجامع و رويدادهاي بين المللي ، توانسته تاكنون جوايزي از كن دريافت كند به گونهاي كه در پنجاهمين دوره اين رويداد جايزه نخل طلايي را به خود اختصاص داد.
جشنواره فيلم كن پس از اسكار ، وسوسه انگيزترين اتفاق سينمايي است كه همه را راغب به شركت در ماراتن حضور و حركت در مسير رقابت آن ميكند به نحوي كه هر سينماگر شركت در بخشهاي اصلي و فرعي آنرا براي خويش مغتنم مي شمارد.
با نگاهي به فهرست برگزيدگان يك دهه جشنواره فيلم كن ، جايگاه اين رويداد و كيفيت آثار برگزيده بيشتر نمايان ميشود.
فيلمهاي چهارماه، سه هفته و دو روز سا خته كريستيان مونگيو سال ، ۲۰۰۷ بادي كه علفزار را تكان ميدهد ساخته كن لوچ سال ، ۲۰۰۶كودك از ژان پي ير داردن سال ، ۲۰۰۵فارنهايت ۱۱/۹از مايكل مور سال ، ۲۰۰۴فيل از گاس فان سانت سال ، ۲۰۰۳پيانيست ساخته رومان پولانسكي سال ،۲۰۰۲قطعه دل فيليو ساخته ناني مورتي سال ، ۲۰۰۱از آثار تحسين شده در كن هستند.
رقاصي در تاريكي از لارس فون تراير سال ،۲۰۰۰روزت از ژان پي ير و لوك داردن سال ،۱۹۹۹ابديت و يك روز ساخته از تئودور انجلوپولوس سال ، ۱۹۹۸ مار ماهي ساخته هي ايمامورا سال ۱۹۹۷و طعم گيلاس ساخته عباس كيارستمي سال ۱۹۹۷عناوين ديگر آثار تحسين شده كن در طول سال اخير هستند.
به عقيده بسياري از صاحب نظران ، جشنواره فيلم كن براي استمرار توفيق و تثبيت اعتبار خود نيازمند خروج از ديدگاه بيروني و بعضا سياسي به اين رويداد فرهنگي است و نيازمند بازنگري به سينماي مستقل جهان و كشورهاي صاحب سينماست.
نگاه سياسي حاكم در عرصه انتخاب فيلم در بخشهاي رقابتي در طول ساليان اخير به اعتبار اين رويداد صدمه زده و كشورهاي صاحب سينما و مستقل جهان را به نوعي از اين جشنواره دلزده كرده است .
سنگيني غيبت سينماي مستقل جهان از جمله فيلمهاي ايراني در كن ، نظر هر بيننده و صاحب نظر سينمايي جلب و قضاوت درمورد انتخاب آثار اين رويداد را با تناقض روبه رو ميسازد.
اكنون كه اين جشنواره، پختگي را تجربه ميكند، وجود و حضور نگاه غيرفرهنگي در چينش ويترين آن منطقي به نظر نرسيده و سينماگران را در بيم و اميد در تنزل جايگاه اين جشنواره قرار ميدهد.
